repertoire

programma 2009-2010

Programmavoorstel 1:


G. Mahler (1860-1911) :pianokwartet in a (1876)

A. Schnittke (1934-1998): pianokwartet (1988)

Fr. Schubert (1997-1828):        ‘Gretchem am Spinnrade’   (bew.pianokwartet)

R. Schumann (1810-1856):          pianokwartet in Es op. 47


Met dit programma willen we inspelen op het jubileumjaar 2010 (Mahler 150 jaar en Schumann 200 jaar.


Het pianokwartet van Mahler werd geschreven toen hij nog aan het Weense conservatorium studeerde.  Mahler schreef slechts één werk voor kamermuziek. Het is weinig gekend bij het grote publiek, maar absoluut het ontdekken waard! Deze topper diende als experiment, gezien hij zich later enkel nog aan grote orkestwerken zou wijden. De onstuimige compositie wordt reeds gekenmerkt door zijn melancholische natuur.


Hoewel Mahler later het grootste deel van zijn jeugdwerk vernietigde, bleven er van zijn pianokwartet enkele schetsen over die Schnittke gebruikte om een geheel nieuwe compositie op te bouwen. Schnittke liet zich vooral inspireren door het circulaire karakter, die Mahler ontleende aan het bekende Schubert lied ‘Gretchem am Spinnrade’.


Het pianokwartet van Schumann behoort tot de meest geïnspireerde werken uit zijn oeuvre. Hij schreef het in amper vijf weken. In die periode was hij slapeloos en diep melancholisch, zoals hij schreef aan Clara.



Programmavoorstel 2:


Felix Mendelssohn: pianokwartet in f op.2

L. V. Beethoven: pianokwartet in Es op. 47

J. Brahms: pianokwartet nr.1 op.25 in g


Naar aanleiding van het jubileumjaar 2009, kozen we voor het 2de kwartet van Mendelssohn Hij voltooide het werk op dertienjarige leeftijd. Reeds hier herkennen we zijn muzikale genie in volle bloei.


Beethoven’s pianokwartet is ook gekend als versie voor kwintet met blazers. De reden hiervoor ligt bij het grote succes die zijn compositie kende. Zijn stijl werd hier heel sterk beïnvloed door Haydn. Het is een een werk vol virtuositeit, humor en een zangerig 2de beweging.


Toen Brahms zijn geboortestad Hamburg verliet om naar Wenen te verhuizen, nam hij zijn twee eerste kwartetten mee om het Weense publiek te tonen. Zijn eerste kwartet werd heel enthousiast onthaald door zijn herkenbaar dramatisch karakter. In het bijzonder zijn slotbeweging kende veel succes ‘Rondo alla Zingarese’ met zijn flamboyante Hongaars-geïnspireerde stemming.